Είμαι μητέρα ενός 10χρονου αγοριού που εμφάνιζε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του υπερκινητικότητα και πλήξη για τα παιχνίδια του.

Στο νηπιαγωγείο μας συμβούλεψαν να συμβουλευτούμε σε ψυχολόγο. Έτσι και πράξαμε. Επισκεφτήκαμε 4 ψυχολόγους, οι οποίοι με μια φωνή είπαν "ΔΕΠΥ". Η τελευταία δε ψυχολόγος μας προέτρεψε να δώσουμε θεραπευτική αγωγή στο παιδί.

Τότε ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ο "ΔΕΠΥ" είναι η σύγχρονη ασθένεια των μοντέρνων και η καραμέλα των "απασχολημένων-αδιάφορων" γονιών.

Έτσι, τους παράτησα ΟΛΟΥΣ και άρχισα να ασχολούμαι πραγματικά με τον γιό μου, ο οποίος σήμερα έχει ανθίσει και είναι από τους καλύτερους μαθητές στην τάξη του.

Μήπως πρέπει να μας προβληματίσει το εάν όσοι πάσχουν από "ΔΕΠΥ" είναι προσωπικότητες που αντιμετωπίστηκαν με αδιαφορία, γεμάτες από συναισθηματικά κενά, πράγμα που τους εμποδίζει ν' ανταποκριθούν στις ανάγκες τους;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση των άρθρων της ιστοσελίδας είναι θεμιτή, μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία των συγγραφέων και του διαδικτυακού τόπου.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ: 1) Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα αυτή προορίζονται για ενημερωτική χρήση. Δεν αποτελούν συστάσεις εξατομικευμένης θεραπείας ή/και διάγνωσης και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την επιστημονική συμβουλή του Ειδικού Επαγγελματία για κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό. 2) Σε κάθε άρθρο αναγράφονται τα στοιχεία των συγγραφέων του και στο τέλος της ανάρτησης η πηγή προέλευσης, όταν πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλο ιστότοπο. 3) Αναδημοσιεύσεις από άλλες ιστοσελίδες και κείμενα άλλων συγγραφέων, δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις θέσεις μας.


ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ VIDEO:




ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - Ειδήσεις

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - Δημοφιλή Θέματα