Μεγάλωσα φίλοι μου…
Μεγάλωσα και δε με θυμώνει πια η προδοσία.
Συνήθισε η πλάτη μου τις μαχαιριές και μου παίρνει μόνο μια στιγμή να βγάλω το μαχαίρι και να καθαρίσω την πληγή.
Έμαθα με τα χρόνια πως ό,τι και να κάνω, το σημάδι θα μείνει και κάθε που θα σηκώνει αέρα θα με πονά.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Μεγάλωσα και δε με θυμώνουν πια οι περαστικοί από τη ζωή μου.
Τους φιλεύω τα καλύτερα γλυκά μου, τους δίνω νερό να ξεδιψάσουν, και μετά ανοίγω την πόρτα για να μπορούν να φύγουν ανενόχλητοι.
Έμαθα με τα χρόνια πως ό,τι και να κάνω, ο άπληστος, δε θα αλλάξει.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Κι έμαθα πως οι άνθρωποι δε σου συγχωρούν το να μπορείς να τους βοηθήσεις.
Δεν σου συγχωρούν το να μην τους έχεις ανάγκη, να μην τους ζητήσεις τίποτα.
Δεν σου συγχωρούν το να στέκεσαι απέναντί τους και να τους κοιτάς στα μάτια.
Δεν σου συγχωρούν το να έχεις πέσει ξανά και ξανά και ξανά και κάθε φορά να ξανασηκώνεσαι και να στέκεσαι όρθιος μπροστά τους.
Δεν σου συγχωρούν τη γεναιοδωρία, οι τσιγκούνικες ψυχές.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Κι έμαθα πως την οικογένεια, δεν την ορίζουν οι δεσμοί αίματος.
Οικογένεια είναι οι άνθρωποι που επιλέγεις να μείνουν όταν η πόρτα σου κλείσει.
Όταν βρεθείς στο πάτωμα.
Είναι εκείνοι που δεν θα σε βάλουν σε κανένα κουτάκι και θα σε αποδεχτούν χωρίς όρους κι όρια.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Κι έμαθα πως τη ζωή την ορίζουν οι παρουσίες και την στοιχειώνουν οι απουσίες.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Και το ταξίδι μου το θέλω μόνο με εκείνους που σιγοτραγουδάμε στον ίδιο ρυθμό κι ας είμαστε φάλτσοι..
Με εκείνους που τα χειμωνιάτικα πρωινά της Κυριακής μας βρίσκουν στη θάλασσα..
Με εκείνους που δεν χρειάζεται να κρύψω τα δάκρυά μου και να βάλω λέξεις στις σιωπές μου για να μην τρομάξουν.
Με εκείνους που είδαν την χειρότερη πλευρά μου κι έμειναν γιατί ήξεραν πως είναι μια στιγμή..
Με εκείνους που γουστάρει η ψυχή μου κι απορρίπτει το μυαλό μου.
Μεγάλωσα φίλοι μου…
Κι αν δεν είναι έρωτας, δεν θέλω να είναι τίποτα.
Κι αν δεν είναι αγάπη, δεν θέλω να είναι τίποτα.
Κι αν δεν είναι πίστη, δεν θέλω να είναι τίποτα.
Γιατί από το περίπου, προτιμώ το τίποτα..
Μεγάλωσα φίλοι μου… κι όχι στα χρόνια.
Μεγάλωσα μέσα από τις απώλειες.
Μεγάλωσα μέσα από τις λέξεις που δεν μπορώ πια να αρθρώσω..
Μεγάλωσα μέσα από την φυγή του..
Μεγάλωσα και τώρα πια, έκανα το λύκο κολλητό μου κι έστειλα στο καλό τους τις κοκκινοσκουφίτσες…
Και τώρα στέκω εδώ.
Σημαδεμένη, αλλά όρθια.
Δεν χαρίζομαι, δεν δίνομαι, δεν παραδίνομαι.
Μπορείς μόνο να με κερδίσεις... ή τίποτα!
Σοφία Παπαηλιάδου


Δείτε επίσης:





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναδημοσίευση ή άλλη χρήση των άρθρων της ιστοσελίδας είναι θεμιτή, μόνο αν συνοδεύεται από τα πλήρη στοιχεία των συγγραφέων και του διαδικτυακού τόπου.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ: 1) Τα γραφόμενα στην ιστοσελίδα αυτή προορίζονται για ενημερωτική χρήση. Δεν αποτελούν συστάσεις εξατομικευμένης θεραπείας ή/και διάγνωσης και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την επιστημονική συμβουλή του Ειδικού Επαγγελματία για κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό. 2) Σε κάθε άρθρο αναγράφονται τα στοιχεία των συγγραφέων του και στο τέλος της ανάρτησης η πηγή προέλευσης, όταν πρόκειται για αναδημοσίευση από άλλο ιστότοπο. 3) Αναδημοσιεύσεις από άλλες ιστοσελίδες και κείμενα άλλων συγγραφέων, δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις θέσεις μας.


ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ VIDEO:




ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - Ειδήσεις

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ - Δημοφιλή Θέματα